Say cheese!

Met spijt in het hart namen we vanmorgen afscheid van ons prachtige appartementje in Vernamiège en werd de reis weer een echte roadtrip. We reden kilometer tot aan het meer van Brienz, met de ondertussen gebruikelijke tussenstops bij rodelbanen.

De eerste stop was in Moléson-sur-Gruyère, in de bekende kaasbuurt dus, voor een bezoek aan de plaatselijke Wiegand Alpine Coaster. Er was net een heel kamp kinders neergestreken bij de baan, dus moesten we hem toch nog eens een tweede keer doen om in volle vaart naar beneden te kunnen sjezen. Het kind twee karretjes voor ons tijdens de eerste rit gooide namelijk constant de remmen dicht tot grote ergernis van het karretje achter hem en tot nog grotere ergernis van Robin.

Het deed in ieder geval waar de discussie oplaaien of er twee rijen moeten komen bij zo’n bobbanen: één voor mensen die graag traag gaan en één voor de kapoenen die geen remmen kennen.

Maar het was al bij al nog een aardige alpine coaster in Moléson! Vooral het begin was leuk dankzij de kleine bochtjes en dropjes tussen de bomen.

We gingen voor het eerst ook uit eten in Zwitserland vlak bij de rodelbaan. Ik zei het al, we zaten overduidelijk in kaasgebied, dus in het restaurantje ‘La fromagerie de l’Alpage’ was het allemaal kaas wat de klok sloeg. Het restaurant/kaasmakerij was zelfs het eindpunt van een heuse kaaswandeling van een paar uur in de buurt! We aten beiden een slaatje, Robin met warme tomme, ik met warme geitenkaas. Heerlijk! Voor 40 euro, drank inbegrepen, viel dat best nog mee.

Daarna wilden we La Maison du Gruyère bezoeken. We hadden ergens reclame zien staan voor een bezoek aan de fabriek en die lag toch op onze route! Maar Zwitserland blijft Zwitserland en dus kan je niet zomaar het fabriek bezoeken maar moet je inkom betalen. We konden wel de kelder zien waar Benny de Kaasrobot (of zo noemde Robin hem) de kazen allemaal omdraaide en in een zoutbad dompelde. In de souvenirwinkel kochten we nog een magneet en een stuk gruyère van 3 jaar oud!

Het is wel grappig hoe het thema kaas in deze reis aanwezig blijft. Je moest eens weten hoeveel kaas wij hier al gegeten hebben! Ik durf niet tellen hoeveel lokale soorten we al verorberd hebben!

Onze tweede stop was in Schwarzsee, een schattig dorpje dat blijkbaar verzusterd is met ons eigenste Kasterlee! Het zag er erg gezellig uit aan het meer met de omliggende bergen en het verkoelende water zorgde voor veel mensen voor verfrissing. Het was dan ook tegen de 30 graden en die temperaturen zijn we niet meer gewoon na twee weken in de bergen op redelijke hoogte gezeten te hebben.

Na alle rodelbanen van Wiegand die we deze reis al gedaan hadden, was het in Schwarzsee tijd voor een specialeke. Hier staat namelijk een Brandauer Sommerrodelbahn (dus type BraSo). Een BraSo maakt gebruik van een enkele buisrail met daarop een karretje. Het ziet er allemaal niet vrij stevig uit en als je door de bochten knalt voelt het ook niet vrij solide aan, maar het was wel ontzettend leuk! Het handige aan dit type rodelbaan is dat de baan vrij gemakkelijk te (de)monteren is. Hierdoor kan de lift en de helling in de winter gewoon gebruikt worden voor de skipiste.

Jammer genoeg begint het een uitstervende soort te worden aangezien veel oude types rodelbanen worden vervangen door wintervaste alpine coasters…

Bij deze bobbaan zagen we overigens ook een erg mooi voorbeeld van hoe trage mensen voor veel ergernis kunnen zorgen. Broer en zus waren al een tijdje bezig met rodelbaanritjes – om zo telkens hun tijd te verbeteren – en dat ging altijd prima totdat er een kind tegen een slakkengang naar beneden reed… De jongen kon zijn ergernis moeilijk verstoppen en trakteerde het kind in het uitstapstation op een flinke bots tegen zijn karretje.

“Een kind naar mijn hart”, aldus Robin.

Onderweg reden we door een heel ander Zwitserland dan we gewend waren. We zagen minder houten huisjes en veel meer velden en boerderijen met kleine dorpjes. Een beetje een mengeling van Frankrijk en Duitsland.

Een laatste stop was voorzien voor de gebruikelijke boodschappen. Deze keer viel de keuze op een Migros die we onderweg passeerden. Daar herkenden we Zwitserland weer prima. Bij deze dan ook een prijsvraag. Wat zou de inhoud van ons halfvolle karretje gekost hebben?
A) 42 euro
B) 54 euro
C) Een eerder onwaarschijnlijke 86 euro?

Verder vinden we Zwitserland top hoor! We moeten er gewoon een beetje aan wennen.

Intussen zijn we aangekomen in ons flatje bij de Brienzersee. Ons voortuintje heeft zicht op het meer, we mogen komkommer uit de moestuin nemen en kregen al tips van wat de moeite is in de buurt. We zijn hier weer met ons gat in de boter gevallen!

Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Patat schreef:

    Ik gok op antwoord C. Een halve kar in de Carrefour kost ook al genoeg tegenwoordig, dus ik kan me voorstellen dat je snel aan € 86 zit in Zwitserland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s