Foert!

Een all-in in Turkije begot. Een paar jaar geleden stond dat zeker niet op onze bucketlist, maar aangezien alles dit laatste jaar toch meer in het teken staat van ontstressen en relaxen, kwam het idee ter sprake. Ik had het al wel eens gedaan, zo’n 7-8 jaar geleden en vond het toen telkens bijzonder ontspannend. Bovendien is de paasvakantie de ideale periode in het schooljaar om een dergelijke vakantie in te lassen. We zijn moe, de winter beu en hebben nood aan zon. En dus ging het met Corendon naar Turkije. En voor wie zich afvraagt: ‘hoe doen die dat toch, met een grote USA-roadtrip op komst?’ De hele achtdaagse reis, vlucht en 7 nachten all-in in een vijfsterrenhotel in Kemer, Turkije, kostte ons 350 euro per persoon. Schandalig belachelijk weinig, toch? Als we even berekenen dat een normale vlucht naar Turkije zo’n 300 euro zou kunnen kosten, hebben we dus voor 7 euro per dag in het hotel gegeten en geslapen!

Maar goed, een verslag dus van onze all-in week. Fantastisch veel valt er nu ook niet over te vertellen, maar ik geef jullie toch een verslag van de basics: het weer, het hotel en het eten.

Het weer. Tja. Het is altijd een beetje gokken deze periode van het jaar. De temperaturen variëren hier van 10 tot 25 graden, en het kan gieten, waaien en onweren of er kan een stralende zon aan de blauwe hemel staan. Wij hadden een beetje van dit alles. Maar vooral wind. Veel wind. De eerste dagen was het ook redelijk bewolkt, maar we lieten ons niet tegen houden en gingen meteen nadat we wakker waren gewapend met boek, handdoeken en (dure) zonnemelk (gekocht in het hotel) naar de strandstoelen naast het zwembad en elke spriet zon die er was, pikten we mee! Woensdag en donderdag in de namiddag trok de hemel jammer genoeg helemaal dicht en moesten we onder de paraplu’s gaan schuilen met een gezelschapsspel. Maar de volgende dagen klaarde het steeds meer en meer op, verdwenen de rukwinden en de laatste dag was zelfs een perfect zonnige en warme dag. Uiteindelijk hebben we toch elke straal zon die we konden krijgen, meegepikt en mogen we niet klagen. Onze zonnebrillen staan zelfs mooi in ons gezicht gebruind, met hier en daar wat verbrande streepjes…

Het hotel. Limak Limra is een groot hotel van de Limak-keten, waar plaats is voor 2800 personen. Deze week was het er vrij rustig, want volgens onze vriend, Barisj, van het entertainment team, was er zo’n 1300 man. Het leuke aan dit hotel was dat er naast het grote hoofdgebouw vele kleinere units waren, met telkens zo’n 60 kamers, verspreid over het hele gebied in de tuin. Zo wordt een gigantisch hotel toch gezellig.

Het buffet. Want daar is het toch ook om te doen in een all-in. Sorry, een ultra all-inclusive. Dat wil zeggen dat we de hele dag door zelfs alle cocktails en ander alcoholische dranken mochten halen. Gratis en voor niks. En daarnaast was er zowat de hele dag door eten beschikbaar. Van 7 tot 10 was er ontbijt. Van 10 tot 11 laat ontbijt. Dan was er een moeilijk uur van 11 tot 12 zonder eten. Maar om 12 uur opende het lunchbuffetje buiten, dat tot 16 uur pasta’s, rijst, groenten, pizza’s, frieten en hamburgers bleef serveren. Van half 1 tot 3 was er boven ook het grote lunchbuffet. En tot 17 uur kon je nog desserts gaan eten. Het moeilijkste moment was er dan tot kwart voor 7 wanneer pas het avondbuffet open ging. Daar kon je eten tot kwart voor 9 en vanaf 10 uur ’s avonds tot 3 uur ’s nachts was er dan nog een klein buffetje open met soep, brood en groenten. En ja kan het al raden: we hebben deze week eigenlijk veel te veel gegeten. Meestal gingen we bij het late ontbijt wat broodjes eten met verschillende soorten Turkse kazen, pannenkoeken, een eitje met een worstje en wat fruit en groentjes. Tegen 3 uur was het tijd voor pasta, pizza en soms een hamburger. En ’s avonds waren onze favorieten: de Turkse shish-kebab, de vele lekkere aardappelgerechten, de aubergine en pasta’s voor mij, allerlei soorten kip (Indonesisch, Turks…) voor Robin en natuurlijk de baklava om af te sluiten. Absoluut heerlijk, die Turkse en mediterraanse keuken! Natuurlijk droop de olie van alles af, of was het lekker gefrituurd. Toch maar weer wat aan de kilo’s denken de komende weken. Waar we ons wel verschrikkelijk aan ergerden, waren de mensen die 15 borden vol eten gingen halen, dat allemaal op hun tafel zetten en er dan 11 van lieten staan. Degoutant. Blijkbaar is er toch een verschil met onze eetcultuur, waarin wij leren om ons bord leeg te eten en geen eten te verspillen. Daar mag je natuurlijk niet aan denken in een all-in hotel met buffetten de hele dag door…

En wat wij deden? Niks. Absoluut niks. We lazen samen zo’n 7 boeken uit, het ene na het andere. Aanraders zijn: ‘Het grote misschien’ van John Green (ik snap waarom mijn leerlingen dat graag lezen), ‘Kom hier dat ik u kus’ van Griet Op De Beeck (al vond ik haar eerste boek beter), Robin verslond twee boeken van Marnix Peeters (maar voor mij was ‘Natte Dozen’ toch wat té cynisch en ‘XY’, een volgens Knack literaire sensatie van Sandro Veronesi vond Robin maar niks. Daarnaast speelden we nog een paar keer Macao, ons favoriete gezelschapsspel en het kaartspel ‘duizenden’, dat Robin de vier keer dat we het speelden won. Boeh! Gelukkig won ik ons laatste spelletje Macao, want ook daar had ik altijd verloren, zodat de eindstand op 6-1 kwam. Eer gered zullen we dan maar denken. Ja, zo’n week niksdoen beviel ons wel. Volgend jaar Egypte? :-)

Advertenties

3 reacties Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s